{"id":20333,"date":"2025-03-28T12:36:50","date_gmt":"2025-03-28T11:36:50","guid":{"rendered":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/?p=20333"},"modified":"2025-05-27T15:00:27","modified_gmt":"2025-05-27T13:00:27","slug":"51-rajd-spotknie-z-wiosna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/?p=20333","title":{"rendered":"51 Rajd „Spotknie z Wiosn\u0105”"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wspomnienia rajdowe<\/p>\n\n\n\n

W sobot\u0119 26 kwietnia 2025 r. wielu (185) turyst\u00f3w pojawi\u0142o si\u0119 na starcie 51 Rajdu \u201eSpotkanie z Wiosn\u0105\u201d.  Ju\u017c na starcie by\u0142o wiosennie i zielono, chocia\u017c powietrze by\u0142o rze\u015bkie, wia\u0142 wiaterek nikomu, ale to nie przeszkadza\u0142o.
Przyjecha\u0142y 3 autokary z m\u0142odzie\u017c\u0105 ze szk\u00f3\u0142 \u0141abuniach, Nielisza, Z\u0142ojca, Szczebrzeszyna i Domu Dziecka w Zamo\u015bcia.
By\u0142a te\u017c spora grupka turyst\u00f3w indywidualnych, kt\u00f3rzy przyjechali swoimi samochodami i autokarem.<\/p>\n\n\n\n

Na rozpocz\u0119cie uczestnik\u00f3w rajdu przywita\u0142 kol. Andrzej Dziaduszek przewodnik i przodownik TP, prezes Klubu Turystyczno-krajoznawczego im Micha\u0142a Pieszki O\/PTTK w Zamo\u015bciu i opowiedzia\u0142 kilka s\u0142\u00f3w o Rajdzie. Nast\u0119pnie kol. Edward S\u0142oniewski przewodnik i przodownik TP, prezes honorowy Oddzia\u0142u opowiedzia\u0142 kilka ciekawostek o Hucie Lubyckiej i obiektach, kt\u00f3re zobaczymy na trasie Rajdu.<\/p>\n\n\n\n

Uczestnikami na Rajdzie opiekowali si\u0119 kol. Andrzej Dziaduszek, Edward S\u0142oniewski i Pawe\u0142 Koman przewodnicy PTTK oraz na ko\u0144cu rajdu w\u0119drowa\u0142a Dorota \u017bo\u0142nierczuk r\u00f3wnie\u017c przewodnik PTTK.<\/p>\n\n\n\n

Po gwizdku Andrzeja wyruszyli\u015bmy na w\u0119dr\u00f3wk\u0119.  Chyba by\u0142o nas wi\u0119cej ni\u017c mieszka\u0144c\u00f3w Huty Lubyckiej. Po drodze min\u0119li\u015bmy kiernic\u0119 (\u017ar\u00f3de\u0142ko), z kt\u00f3rego mieszka\u0144cy brali wod\u0119 na w\u0142asne potrzeby. Niegdy\u015b pobierano wod\u0119 do wytapiania szk\u0142a. W \u017ar\u00f3de\u0142ku raz w tygodniu w sobot\u0119 kobiety pra\u0142y, nie u\u017cywa\u0142y myd\u0142a tylko popio\u0142u, pojono te\u017c krowy i konie – nikomu to nie przeszkadza\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Na wschodnim skraju Huty Lubyckiej zeszli\u015bmy z drogi asfaltowej i zacz\u0119li\u015bmy si\u0119 wspina\u0107 pod g\u00f3r\u0119.  T\u0119dy prowadzi szlak rowerowy \u201ePrzez Goraje\u201d z Lubyczy Kr\u00f3lewskiej do Siedlisk. Doszli\u015bmy do szlaku pieszego \u017c\u00f3\u0142tego p.o. Goraje prowadz\u0105cego obok bunkr\u00f3w Linii Mo\u0142otowa.  Na rozstajach dr\u00f3g by\u0142 kr\u00f3tki odpoczynek. W pobli\u017cu by\u0142a kiedy\u015b le\u015bna osada (kiedy\u015b takie samotne gospodarstwa nazywano chy\u017cami) zwana Gruszk\u0105 Lubyck\u0105, gdzie niegdy\u015b mieszka\u0142a rodzina Czoczumajow.
W jednym z ptasich domk\u00f3w na drzewie mieszkaj\u0105 gro\u017ane szerszenie, ale tym razem nie zaczepia\u0142y nas.<\/p>\n\n\n\n

Skr\u0119cili\u015bmy na po\u0142udnie, szlaki niebieski Centralny niebieski i \u017c\u00f3\u0142ty p.o. Goraje poprowadzi\u0142y nas do podn\u00f3\u017ca Kr\u0105g\u0142ego Goraja najwy\u017cszego wzg\u00f3rza Roztocza na terenie woj. lubelskiego. Na zboczu znajduje si\u0119 jeden z tajemniczych bunkr\u00f3w. Wej\u015bcie jest zakratowane, mo\u017cna go obejrze\u0107 zewn\u0105trz. P\u00f3\u017aniej by\u0142a by\u0142a niezwyk\u0142a atrakcja – wej\u015bcie na wzg\u00f3rze. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 m\u0142odych turyst\u00f3w zdoby\u0142a \u201ekoron\u0119\u201d Roztocza.
W okresie \u201ezimnej\u201d w latach 50-tych XX w. sta\u0142a tu drewniana wie\u017ca, na kt\u00f3rej w nocy pali\u0142a si\u0119 latarnia sygna\u0142owa dla samolot\u00f3w wojskowych (lampa karbidowa), kt\u00f3r\u0105 obs\u0142ugiwali \u017co\u0142nierze mieszkaj\u0105cy w Hucie Lubyckiej. Mieszka\u0144cy m\u00f3wili, \u017ce mieszkali w nieogrzewanej chacie. Codziennie wieczorem przychodzili na wzg\u00f3rze i pilnowali ca\u0142\u0105 noc, aby latarnia nie zgas\u0142a.Wielu podoba\u0142 si\u0119 pobyt na Kr\u0105g\u0142ym Goraju i z\u0142apali\u015bmy 15-minutowe op\u00f3\u017anienie. Weszli\u015bmy na teren woj. podkarpackiego.
P\u00f3\u017aniej przeszli\u015bmy przez siode\u0142ko mi\u0119dzy Gorajami i zacz\u0119li\u015bmy si\u0119 wspina\u0107 na p\u00f3\u0142nocny stok najwy\u017cszego wzg\u00f3rza Roztocza na terenie Polski – D\u0142ugi Goraj.  Kiedy\u015b najwy\u017cszym wzg\u00f3rzem Roztocza by\u0142 Wielki Dzia\u0142. W 1941 roku Rosjanie budowali bunkry Linii Mo\u0142otowa. Kopano d\u00f3\u0142 na bunkier a ziemi\u0119 i kamienie wyrzucano na szczyt. Tak wi\u0119c D\u0142ugi Goraj sta\u0142 si\u0119 wy\u017cszym od Wielkiego Dzia\u0142u o 1,5 m.<\/p>\n\n\n\n

Obejrzeli\u015bmy kolejny bunkier na p\u00f3\u0142nocnym stoku Kr\u0105g\u0142ego Goraja.  Pracownicy dawnych PGR-\u00f3w p\u0119dzili tu \u201eokowit\u0119\u201d. Dalej pow\u0119drowali\u015bmy szlakiem niebieskim Centralnym, po lewej stronie min\u0119li\u015bmy drog\u0119 do Mrzyg\u0142od\u00f3w. Dalej na rozstajnych drogach doszli\u015bmy do szlaku zielonego (Horyniec-Zdr\u00f3j – Narol) im. Brata Alberta i skr\u0119cili\u015bmy na po\u0142udnie.  Znowu wspinali\u015bmy si\u0119 na wzg\u00f3rze Monastyr.<\/p>\n\n\n\n

Po lewej stronie zobaczyli\u015bmy sosn\u0119 w kszta\u0142cie siode\u0142ka. Podobno niegdy\u015b tu odpoczywa\u0142y grzesznice id\u0105ce na kolanach do monastyru.<\/p>\n\n\n\n

Doszli\u015bmy do miejsca gdzie na prze\u0142omie wiek\u00f3w XIX i XX  (przez 14 lat) znajdowa\u0142a si\u0119 pierwsza pustelnia brata Alberta (Adama Chmielowskiego). Jest tutaj tablica obrazuj\u0105ca histori\u0119 tego miejsca i \u017cyciorys \u015bw. Brata Alberta. Kol. Andrzej Dziaduszek opowiedzia\u0142 o tym miejscu i najwa\u017cniejszych wydarzeniach z \u017cycia \u015bw. Br. Alberta.<\/p>\n\n\n\n

Poszli\u015bmy na wzg\u00f3rze do ruin klasztoru Bazylian\u00f3w. S\u0105 tutaj groby \u017co\u0142nierzy z I wojny \u015bwiatowej i Ukrai\u0144c\u00f3w.  Du\u017ce zainteresowanie wzbudzi\u0142y: dawna studnia i wej\u015bcie do podziemi. Tam niegdy\u015b znajdowa\u0142a si\u0119 alabastrowa figura proroka Daniela. Pielgrzymi przybywaj\u0105cy do Przenaj\u015bwi\u0119trzej Panienki Werchrackiej sk\u0142adali tam ofiary.
Kol. Pawe\u0142 Koman przeczyta\u0142 legend\u0119 o cudach, kt\u00f3re si\u0119 tutaj wydarzy\u0142y w opracowaniu kol. Edwarda S\u0142oniewskiego.
Mury monastyru porasta ro\u015blina niecierpek, z kt\u00f3rej mnisi przygotowywali lekarstwo do leczenia trudno goj\u0105cych si\u0119 ran.<\/p>\n\n\n\n

Cud w Werchracie<\/p>\n\n\n\n

A w dniu 2 lipca 1688 r., w 20-lecie monastyru, zacz\u0119\u0142y si\u0119 dzia\u0107 cuda.
\u00d3wczesny proboszcz Werchraty Andrzej Swidnicki zaprosi\u0142 z monastyru 2 duchownych na \u015bwi\u0119to w swojej parafii, o. Teofila Witoszynskiego i o. Juliana Kowalskiego. Po zako\u0144czeniu ca\u0142odziennej pracy w cerkwi ojcowie poszli na spoczynek, o samej p\u00f3\u0142nocy o. Kowalski zbudzi\u0142 si\u0119 ze snu i powiedzia\u0142 do proboszcza: ojcze Andrzeju, ikona Przenaj\u015bwi\u0119tszej Panienki p\u0142acze w naszym monastyrze. Duchowni szybko ubrali si\u0119 i wyszli z chaty, i z daleka zobaczyli monastyrsk\u0105 g\u00f3r\u0119, kt\u00f3ra i ca\u0142y las wok\u00f3\u0142, by\u0142y o\u015bwietlone wielk\u0105 jasno\u015bci\u0105. Wszystkich ogarn\u0119\u0142a trwoga. I nikt nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 i\u015b\u0107 do cerkwi. A\u017c jeden cz\u0142owiek nabra\u0142 odwagi\u2026 Ludzie wyruszyli za nim\u2026 I co zobaczyli? W cerkwi jarzy\u0142o si\u0119 \u015bwiat\u0142o przed ikon\u0105 Bo\u017cej Matki, a krwawe \u0142zy sp\u0142ywa\u0142y dwiema strugami po obliczu Przenaj\u015bwi\u0119tszej Bogurodzicy. Te \u0142zy p\u0142yn\u0119\u0142y bez przerwy w ci\u0105gu czterech tygodni. W 1794 roku by\u0142o zapisanych ponad 150 innych cud\u00f3w. W 1810 roku po zamkni\u0119ciu monastyru w Werchracie cudowny obraz uroczy\u015bcie, w asy\u015bcie licznego duchowie\u0144stwa, bracia przenie\u015bli do Krechowa i tutaj te\u017c pocz\u0119\u0142y dzia\u0107 si\u0119 cuda, najwi\u0119ksze w latach 1907, 1909 i 1910.<\/p>\n\n\n\n

W monastyrze Bazylian\u00f3w w Krechowie na Ukrainie (pod \u017b\u00f3\u0142kwi\u0105) znajduje si\u0119 kopia MB Werchrackiej. Orygina\u0142 obrazu zagin\u0105\u0142 ju\u017c po II wojnie \u015bwiatowej.<\/p>\n\n\n\n

P\u00f3\u017aniej pow\u0119drowali\u015bmy na p\u00f3\u0142noc do Huty Lubyckej. Po drodze obejrzeli\u015bmy kamienny krzy\u017c p\u0105tniczy z XIX w.<\/p>\n\n\n\n

Na mecie oczekiwa\u0142 na nas kol. Marian  Bury\u0142o, przodownik TP, kt\u00f3ry przygotowa\u0142 ognisko.<\/p>\n\n\n\n

Miejsca by\u0142o du\u017co na polanie, ka\u017cda grupa mia\u0142a swoje miejsce, gdzie chcia\u0142a.
Po pieczeniu kie\u0142basek i odpoczynku odby\u0142y si\u0119 konkursy: krajoznawczy, rzut podkow\u0105 i skakanka. Odwa\u017cni znale\u017ali sobie inn\u0105 zabaw\u0119 – spacer w butach po p\u0142ytkiej rzeczce. Zabawa pewnie zako\u0144czy si\u0119 katarem, bo woda nie by\u0142a zbyt ciep\u0142a.
Po\u017cegnali\u015bmy si\u0119 i powr\u00f3cili\u015bmy z humorem do oczekuj\u0105cych rodzic\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Pogoda by\u0142a wspania\u0142a a\u017c \u017cal by\u0142o odje\u017cd\u017ca\u0107…<\/p>\n\n\n\n

Serdecznie dzi\u0119kujemy uczestnikom, opiekunom m\u0142odzie\u017cy i Kadrze Oddzia\u0142u PTTK w Zamo\u015bciu oraz kierowcom z firmy przewozowej pana Lala.<\/p>\n\n\n\n

Do spotkania na Rajdzie \u201eCzerwony Kapturek\u201d przy ko\u0144cu maja.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wspomnienia rajdowe W sobot\u0119 26 kwietnia 2025 r. wielu (185) turyst\u00f3w pojawi\u0142o si\u0119 na starcie 51 Rajdu \u201eSpotkanie z Wiosn\u0105\u201d.  Ju\u017c na starcie by\u0142o wiosennie i zielono, chocia\u017c powietrze by\u0142o rze\u015bkie, wia\u0142 wiaterek nikomu, ale to nie przeszkadza\u0142o.Przyjecha\u0142y 3 autokary … Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-20333","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/20333","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=20333"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/20333\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20387,"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/20333\/revisions\/20387"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=20333"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=20333"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=20333"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}