Na trasie I<\/p>\n
Wyruszyli\u015bmy z cz\u0119\u015bci Polan zwanej Podg\u00f3ra. Wraz z przodownikami i przewodnikami by\u0142o nas 155 os\u00f3b.<\/p>\n
Przodownik TP kol. Edward S\u0142oniewski przywita\u0142 uczestnik\u00f3w wymieniaj\u0105c dru\u017cyny ze szk\u00f3\u0142: Kol. Tomek Krupa rozda\u0142 wszystkim uczestnikom znaczki rajdowe.<\/p>\n
Na tej trasie w\u0119drowa\u0142y dru\u017cyny z: SP w \u0141abuniach, SP w Szczebrzeszynie, SP w Bodaczowie, SP w \u017bdanowie, Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 w Krynicach i SOSW Zamo\u015b\u0107.<\/p>\n
Uczestnicy pos\u0142uchali opowie\u015bci o jeziorze Krynickim i wiosce Polany. Nasza trasa prowadzi\u0142a wok\u00f3\u0142 wzg\u00f3rza o wys. 301 m n.p.m. Kol. Edward zagwizda\u0142 i ruszyli\u015bmy w drog\u0119. Po lewej towarzyszy\u0142y nam trzciny i wierzby porastaj\u0105ce dno dawnego jeziora, kt\u00f3re niegdy\u015b mia\u0142o pow. ponad 600 m\u00f3rg i obfitowa\u0142o w ryby.. P\u0142ynie tam rzeczka Kryniczanka – dop\u0142yw Wieprza. Gdzie\u015b na po\u0142udniu we mgle skrywa\u0142y si\u0119 zabudowania wioski Roman\u00f3wka w gminie Krynice. Kiedy tak w\u0119drowali\u015bmy po lewej stronie na \u0142\u0105ce pojawi\u0142a si\u0119 pani na rowerze. Patrzyli\u015bmy jak sprytnie nas wymija\u0142a, wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce unosi si\u0119 nad wertepami.<\/p>\n
Doszli\u015bmy do przysi\u00f3\u0142ka oznaczonego na mapie jako \u201ePod G\u00f3r\u0105\u201d. Tutaj by\u0142 kr\u00f3tki odpoczynek a niekt\u00f3rzy biegali mi\u0119dzy starymi topolami. Dalej w\u0119drowali\u015bmy ju\u017c poln\u0105 drog\u0105. Po deszczu trawa by\u0142a mokra wi\u0119c buciki wielu turystom przemok\u0142y. Nikt si\u0119 tym nie przejmowa\u0142. Na zachodzie majaczy\u0142y pojedyncze drzewa i zabudowania Kol. Suchowola zwanej przez mieszka\u0144c\u00f3w Koziarkami, po\u0142o\u017conej w pow. zamojskim, w gm. Adam\u00f3w. Kto mia\u0142 sokoli wzrok zauwa\u017cy\u0142 we mgle maszt stacji nadawczej w Feliks\u00f3wce. Turyst\u00f3w z trasy drugiej jeszcze nie by\u0142o wida\u0107.<\/p>\n
By\u0142 kolejny krotki odpoczynek i zaliczenie zaro\u015bli si\u0119gaj\u0105cych czubka g\u0142owy. To taka zmy\u0142ka dla tych p\u0119dz\u0105cych przed przewodnikiem. Kol. Edward opowiedzia\u0142 r\u00f3wnie\u017c o przygodach kawaler\u00f3w wracaj\u0105cych z wiejskiej zabawy. Jednemu wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce znajduje si\u0119 wyspie i do rana przeczeka\u0142 na k\u0119pie trawy, inny przespa\u0142 si\u0119 na ko\u0144skich ko\u015bciach, gdy\u017c wydawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce \u015bpi na swoim \u0142\u00f3\u017cku tylko nieco twardym.<\/p>\n
P\u00f3\u017aniej dotarli\u015bmy do nast\u0119pnej polany na skraju lasu. Niegdy\u015b znajdowa\u0142o si\u0119 gospodarstwo, w kt\u00f3rym w 1917 roku urodzi\u0142 si\u0119 Stanis\u0142aw Basaj ps. \u201eRy\u015b\u201d. W czasie II wojny \u015bwiatowej by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 oddzia\u0142u partyzanckiego BCh.<\/p>\n
Nast\u0119pnie zmienili\u015bmy kierunek i poszli\u015bmy w kierunku wschodnim. W\u0119dr\u00f3wka g\u0142\u0119bocznic\u0105 nie by\u0142a \u0142atwa, bo woda wy\u017c\u0142obi\u0142a do\u015b\u0107 g\u0142\u0119bokie wyrwy i gleba lessowa by\u0142a \u015bliska. Nieco sapi\u0105c doszli\u015bmy na skraj lasu. Po lewej stronie zobaczyli\u015bmy domy wioski Tokaruszczyzna. Jako\u015b tu dziwnie cicho, nie s\u0142ycha\u0107 nawet szczekania ps\u00f3w i nie wida\u0107 dym\u00f3w z komina. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce tutaj ju\u017c nie mieszka. W lecie czasem pojawiaj\u0105 si\u0119 dzieci dawnych mieszka\u0144c\u00f3w. Niegdy\u015b przy ka\u017cdym gospodarstwie by\u0142y sady jab\u0142oniowe i \u015bliwkowe. dzisiaj rosn\u0105 tylko chaszcze, pokrzywy i zdzicza\u0142e drzewa owocowe. Poszli\u015bmy drog\u0105, kt\u00f3ra co raz bardziej by\u0142a zaro\u015bni\u0119ta.\u00a0 Zobaczyli\u015bmy w lesie strach\u00a0 polny, kt\u00f3ry straszy w lesie. Zobaczyli\u015bmy przepi\u0119kne dolinki. Wr\u00f3cili\u015bmy na na skraj wioski i pow\u0119drowali\u015bmy do nast\u0119pnej wioski Ku\u017am\u00f3wka, w kt\u00f3rej mieszkaj\u0105\u00a0 tylko 2 rodziny. Jeden dom zosta\u0142 wybudowany z cegie\u0142 z rozebranej starej szko\u0142y w Polanach. Budynek zapewnie niegdy\u015b by\u0142 dworem.<\/p>\n
Na po\u0142udniowym skraju tej niewielkiej wioski zobaczyli\u015bmy pole, kt\u00f3re znajduje si\u0119 na znaczku rajdowym.<\/p>\n
Kilka os\u00f3b znalaz\u0142o zdrowiutkie prawdziwki. Zacz\u0105\u0142 znowu pada\u0107 deszczyk wi\u0119c poszli\u015bmy na skr\u00f3ty znane mieszka\u0144com Polan \u00a0w kierunku mety.<\/p>\n
W\u0119drowcami na trasie opiekowali si\u0119 r\u00f3wnie\u017c Andrzej Bober i m\u0142odzi zamojscy przewodnicy: Bogusia Zdzioch, Agnieszka Linek i Krzysztof Malec.<\/p>\n
Na trasie II<\/p>\n
Wyruszyli\u015bmy z Feliks\u00f3wki a w\u0142a\u015bciwie \u017byznowa (obok nadajnika radiowego) na terenie Gminy Adam\u00f3w w pow. zamojskim w\u0119druj\u0105c w kierunku wschodnim<\/p>\n
Na tej trasie w\u0119drowa\u0142y dru\u017cyny z: Gimnazjum Nr 3 z Zamo\u015bcia, Gimnazjum Nr 5 z Zamo\u015bcia, Gimnazjum Katolickie z Zamo\u015bcia Gimnazjum ze \u015aredniego Du\u017cego i ogromna grupa z SP Nr 3 w Zamo\u015bciu.<\/p>\n
Rajdowiczami opiekowali si\u0119 Andrzej Dziaduszek i Adam Jarosz.<\/p>\n
Po drodze zobaczyli\u015bmy bardzo wysokie jakby trzciny czy kukurydz\u0119. Ta ro\u015blina nazywa si\u0119 trawa s\u0142oniowa i w Afryce jest potraw\u0105 dla s\u0142oni. W Polsce jest rzadko uprawiana\u00a0 jako surowiec energetyczny. Kto posadzi tak\u0105 traw\u0119 na dzia\u0142ce to ju\u017c nigdy nie b\u0119dzie tam ros\u0142y inne ro\u015bliny, bowiem korzenie wrastaj\u0105 w ziemi\u0119 nawet do 10 m.<\/p>\n
Na Kol. \u017byzn\u00f3w g\u0142o\u015bnym ujadaniem wita\u0142y nas miejscowe pieski. Szli\u015bmy przez kol. Suchowola, przysi\u00f3\u0142ki\u00a0 Koziarki I i II w kierunku wzg\u00f3rza poro\u015bni\u0119tego wzg\u00f3rza. W dolince w\u015br\u00f3d bagien p\u0142ynie spod Po\u0107wiartki i Namula dop\u0142yw Kryniczanki. Na trasie naszej w\u0119dr\u00f3wki jest tylko jeden mostek – trzeba na niego trafi\u0107.<\/p>\n
Jako\u015b si\u0119 uda\u0142o i znale\u017ali\u015bmy w Gminie Krynice w pow. tomaszowskim. Dalej pow\u0119drowali\u015bmy prosto na met\u0119 w Polanach i byli\u015bmy pierwsi od trasy I. Za t\u0105 grup\u0105 w\u0119drowali te\u017c doro\u015bli pod opieka przew. \u00a0Paw\u0142a Komana<\/p>\n
Na mecie przy \u015bwietlicy witali nas Kierownik Rajdu Kol. Kazio Dziok i so\u0142tys Polan p. Waldemar Bondyra.<\/p>\n
Przy wej\u015bciu do \u015bwietlicy czeka\u0142a nas bardzo smaczna niespodzianka przygotowana przez Panie z Ko\u0142a Gospody\u0144 Wiejskich w Polanach. Tak smakowitych plack\u00f3w z cebul\u0105 i makiem nigdy w \u017cyciu nie jad\u0142em…a ciasteczka z dziurk\u0105 i bez dziurki te\u017c… Po kr\u00f3tkim odpoczynku rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 tradycyjne konkursy na Rajdzie \u201ePieczony Ziemniak\u201d. W konkursie krajoznawczym wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 10 os\u00f3b – wszyscy dobrze odpowiadali na pytania. By\u0142y tez konkursy: na bukiet jesieni, rze\u017ab\u0119 w ziemniaku i piosenki turystycznej.<\/p>\n
Po konkursach odby\u0142a si\u0119 podnios\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 naszego Rajdu. Na spotkanie z nami przyby\u0142a wielopokoleniowa rodzina Pa\u0144stwa Basaj\u00f3w – kuzyn\u00f3w bohaterskiego dow\u00f3dcy partyzanckiego Stanis\u0142awa Basaja.<\/p>\n
Ziemniaki upieczone na ognisku zosta\u0142y ju\u017c zjedzone. Deszcz zacz\u0105\u0142 pada\u0107 i dokucza\u0142 nam wi\u0119c przysz\u0142a pora\u00a0 na wr\u0119czenie nagr\u00f3d za konkursy. Zaprosili\u015bmy wszystkich do gasn\u0105cego ogniska. Podzi\u0119kowali\u015bmy r\u00f3wnie\u017c Panu W\u00f3jtowi Gminy \u00a0Krynice p. Januszowi Ba\u0142abuchowi za pomoc w organizacji Rajdu i przekazanie materia\u0142\u00f3w promocyjnych, So\u0142tysowi Panu Waldemarowi Bondyrze, dzi\u0119ki kt\u00f3remu by\u0142o tak fajnie na mecie zap\u0142akanego deszczem Rajdu, Pracownikom Gminnego \u015arodka Kultury w Krynicach.<\/p>\n Szczeg\u00f3lne i serdeczne podzi\u0119kowania \u015blemy w imieniu uczestnik\u00f3w Paniom z KGW w Polanach za smakowite placki. Panie ca\u0142y pi\u0105tek piek\u0142y dla nas placki:<\/p>\n Teresa Sachajko – przew. KGW, Jadwiga Be\u0144ko, Iwona Be\u0144ko, Jadwiga Kurzawska, Ma\u0142gorzata Chwaleba, Krystyna Radli\u0144ska, Ma\u0142gorzata Szelewicz, Helena Legie\u0107, Teresa Oryszczak, Dorota Sachajko.<\/p>\n Dzi\u0119kujemy opiekunom m\u0142odzie\u017cy Paniom i Panom za opiek\u0119 nad m\u0142odzie\u017c\u0105 w czasie rajdu<\/p>\n \u00a0 <\/p>\n <\/p>\n Galeria Edwarda<\/p>\n <\/p>\n [huge_it_slider id=”50″]<\/p>\n \n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wspomnienia z Rajdu Z Zamo\u015bcia wyje\u017cd\u017cali\u015bmy w mglisty poranek i do tego zacz\u0105\u0142 pada\u0107 jesienny kapu\u015bniaczek. Przed Krynicami chmury nieco si\u0119 przerzedzi\u0142y i na starcie tras rajdowych zrobi\u0142o si\u0119 ra\u017aniej i kolorowo. Tak rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 46 Rajd \u201ePieczony Ziemniak\u201d w … Czytaj dalej ![\"tablica\"](\"http:\/\/www.zamosc.pttk.pl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2015\/10\/tablica-200x158.jpg\")
<\/a>Kilka s\u0142\u00f3w o tamtych wojennych czasach powiedzia\u0142 kol. Kazimierz Dziok, Rodzina p. Basaj\u00f3w z\u0142o\u017cy\u0142a wi\u0105zank\u0119 kwiat\u00f3w przy tablicy pami\u0105tkowej a uczestnicy Rajdu przepi\u0119kne bukiety jesieni zebrane z polanowskich p\u00f3l i \u0142\u0105k. Chwil\u0105 zadumy uczcili\u015bmy pami\u0119\u0107 bohater\u00f3w. Tutaj \u017cyciorys Stanis\u0142awa Basaja >>><\/strong><\/span><\/a><\/p>\n![\"podzwojt1\"](\"http:\/\/www.zamosc.pttk.pl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2015\/10\/podzwojt1-159x200.jpg\")
<\/a>![\"podziekgw1\"](\"http:\/\/www.zamosc.pttk.pl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2015\/10\/podziekgw1-148x200.jpg\")
<\/a>![\"podzso\u0142tys1\"](\"http:\/\/www.zamosc.pttk.pl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2015\/10\/podzso\u0142tys1-159x200.jpg\")
<\/a><\/p>\n
\n