{"id":5561,"date":"2015-05-18T17:35:10","date_gmt":"2015-05-18T15:35:10","guid":{"rendered":"http:\/\/www.zamosc.pttk.pl\/wordpress\/?page_id=5561"},"modified":"2015-05-18T19:04:24","modified_gmt":"2015-05-18T17:04:24","slug":"ix-rajd-rowerowy-lubycza-krolewska-rawa-ruska","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/?page_id=5561","title":{"rendered":"IX Rajd Rowerowy Lubycza Kr\u00f3lewska – Rawa Ruska"},"content":{"rendered":"

Organizator Rajdu – Gmina Lubycza Kr\u00f3\u0142ewska<\/span><\/p>\n

Wsp\u00f3\u0142organizator \u00a0Oddzia\u0142 PTTK w Zamo\u015bciu<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

[huge_it_slider id=”37″]<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Tutaj filmik >>>>>><\/span><\/a><\/p>\n

Opis Krajoznawczy Rajdu<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Rawa Ruska<\/p>\n

 <\/p>\n

Pierwsze wie\u015bci\u00a0 historyczne o Rawie Ruskiej pochodz\u0105 z roku\u00a01455, kiedy to\u00a0ksi\u0105\u017c\u0119 be\u0142ski i mazowiecki\u00a0W\u0142adys\u0142aw I za\u0142o\u017cy\u0142 miasto na nowym na szlaku handlowym prowadz\u0105cym z Mazowsza do Lwowa i na Ba\u0142kany. Wzorowa\u0142 si\u0119 na swojej posiad\u0142o\u015bci rodowej Rawie na Mazowszu.<\/p>\n

Miasta na tym szlaku handlowym by\u0142y lokowane mniej wi\u0119cej co 4 mile. Na \u00f3wczesne mo\u017cliwo\u015bci komunikacyjne by\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 przejechania od miasta do miasta w ci\u0105gu jednego lub 2 dni. W podr\u00f3\u017c wyruszano najcz\u0119\u015bciej w poniedzia\u0142ek a w sobot\u0119 i niedziel\u0119 odpoczywano w Rawie Ruskiej.<\/p>\n

Przybywa\u0142a tutaj zubo\u017ca\u0142a szlachta mazowiecka maj\u0105c nadziej\u0119 na szybkie wzbogacenie si\u0119.\u00a0 Wok\u00f3\u0142 Rawy Ruskiej osiedlali si\u0119 przybyli z Karpat\u00a0 Wschodnich pasterze wo\u0142owscy.<\/p>\n

Ludno\u015b\u0107 ta przywioz\u0142a\u00a0 swoj\u0105 kultur\u0119 i zwyczaje. Powstawa\u0142y liczne osady o rozproszonej zabudowie (dworzyska) – Kamionka Wo\u0142owska, Lubycza Kr\u00f3lewska, Werchrata i inne.<\/p>\n

Najwa\u017cniejsz\u0105 osob\u0105 w osadzie by\u0142 knia\u017a (w\u00f3jt), kt\u00f3ry mia\u0142 nieograniczon\u0105 w\u0142adz\u0119 a funkcja przechodzi\u0142a najcz\u0119\u015bciej z ojca na syna.<\/p>\n

Miasto mia\u0142o dogodne warunki rozwoju dzi\u0119ki licznie odwiedzaj\u0105cym go kupcom w\u0119drownym. Po\u0142o\u017cone\u00a0 w dolinie nad niewielk\u0105 rzek\u0105 Rat\u0105 (dop\u0142ywem Bugu). Prawdopodobnie\u00a0 na wschodnim stoku pasma Wo\u0142kowicy wybudowano zamek. Na przestrzeni dziej\u00f3w go\u015bci\u0142 wielu w\u0142adc\u00f3w (polskich i obcych kr\u00f3l\u00f3w i dow\u00f3dc\u00f3w wojskowych)<\/p>\n

Po wybudowania miasta straci\u0142 na znaczeniu pobliski Potylicz, poniewa\u017c pozosta\u0142 na uboczu nowego szlaku handlowego. Rawa Ruska w 1622 r. otrzyma\u0142a przywilej na organizacj\u0119 jarmark\u00f3w.<\/p>\n

W historii zmieniali si\u0119 w\u0142a\u015bciciele: w\u00a0XVII\u00a0w.\u00a0Rawa Ruska by\u0142a w\u0142asno\u015bci\u0105 Trzci\u0144skich\u00a0h. \u015alepowron, na pocz\u0105tku\u00a0XVIII\u00a0w. by\u0142a wsp\u00f3ln\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105 trzech rodzin:\u00a0G\u0142ogowskich,\u00a0Suchodolskich\u00a0i Bogusz\u00f3w. W po\u0142owie\u00a0XVIII\u00a0 w. by\u0142a w posiadaniu\u00a0Rzeczyckich, w roku\u00a01791\u00a0w\u0142a\u015bcicielem miasta zosta\u0142\u00a0Franciszek G\u0142ogowski, z kolei w roku\u00a01808\u00a0dobra rawskie z miastem kupili Jab\u0142onowscy. Rawa by\u0142a r\u00f3wnie\u017c w\u0142asno\u015bci\u0105\u00a0 Adama Sapiehy, kt\u00f3ry za\u0142o\u017cy\u0142 swoj\u0105 now\u0105 rezydencj\u0119 w pobliskich Siedliskach.<\/p>\n

Wg dawnych opowie\u015bci miasto w szczeg\u00f3lnie niespokojnych czasach w XVI i XVII w.\u00a0 by\u0142o niszczone podczas najazd\u00f3w. W roku\u00a01509\u00a0oddzia\u0142y\u00a0Bogdana, wojewody wo\u0142oskiego, zrobi\u0142y wielkie spustoszenie w miasteczku. Co kilka lat pojawia\u0142y si\u0119 tutaj hordy tatarskie, kt\u00f3re pali\u0142y zabudowania i zabiera\u0142y w jasyr mieszka\u0144c\u00f3w. W okolicach Rawy Ruskiej, Lubyczy Kr\u00f3lewskiej i Potylicza ros\u0142y ca\u0142e po\u0142acie ja\u0142owc\u00f3w, z kt\u00f3rych Tatarzy wyrabiali \u0142uki i strza\u0142y. W\u00a01672\u00a0roku pod miastem wojska polskie dowodzone przez\u00a0Atanazego Mi\u0105czy\u0144skiego\u00a0rozbi\u0142y czambu\u0142y tatarskie i uwolni\u0142y kilkaset os\u00f3b wzi\u0119tych do jasyru.<\/p>\n

Cz\u0119stym go\u015bciem na rawskim zamku by\u0142 Jan Sobieski, kiedy podr\u00f3\u017cowa\u0142 do \u017b\u00f3\u0142kwi.<\/p>\n

Spotkanie w\u0142adc\u00f3w w Rawie Ruskiej<\/p>\n

W pi\u0105tek 8 sierpnia 1698 r. na zamku w Rawie Ruskiej da\u0142y si\u0119 zauwa\u017cy\u0107 przygotowania na przyj\u0119cie niecodziennych go\u015bci.<\/p>\n

Sprz\u0105tano dziedziniec zamkowy i trakty prowadz\u0105ce do zamku. Oprawiano wo\u0142y a z pobliskiego Potylicza przywieziono beczki miodu syconego i wina.<\/p>\n

Wieczorem pomocnicy szambelana Jego Kr\u00f3lewskiej Mo\u015bci przywie\u017ali 7 bia\u0142og\u0142\u00f3w z pi\u0119knymi warkoczami.<\/p>\n

Nieliczni tylko wiedzieli kto mia\u0142 zago\u015bci\u0107 na rawskim zamku.<\/p>\n

W sobot\u0119 przed po\u0142udniem od strony Zamo\u015bcia wida\u0107 by\u0142o orszak kr\u00f3lewski.\u00a0 Ochrona rozp\u0119dzi\u0142a\u00a0 ciekawsk\u0105 gawied\u017a i kareta kr\u00f3lewska przekroczy\u0142a zamkow\u0105 bram\u0119.<\/p>\n

Drzwi si\u0119 otworzy\u0142y i wysiad\u0142 kr\u00f3l August II zwany Mocnym. Z ciekawo\u015bci\u0105 rozejrza\u0142 si\u0119 wok\u00f3\u0142 i na chwil\u0119 zatrzyma\u0142 wzrok na bu\u017akach zarumienionych bia\u0142og\u0142\u00f3w. Ju\u017c wiedzia\u0142, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 mu towarzyszy\u0142y w czasie pobytu na zamku. Szambelan Stanis\u0142awski zadba\u0142, \u017ceby kr\u00f3l by\u0142 zadowolony…<\/p>\n

Kr\u00f3l odpoczywa\u0142 chwil\u0119 ale dotar\u0142a do niego wiadomo\u015b\u0107, \u017ce do bramy zamkowej zbli\u017ca si\u0119 orszak carski. Orszak by\u0142 du\u017cy i barwny.<\/p>\n

Kr\u00f3l powita\u0142 serdecznie cara Piotra Wielkiego, kt\u00f3ry jako\u015b mia\u0142 ponur\u0105 min\u0119 i by\u0142 wy\u017cszy od polskiego kr\u00f3la o ponad \u0142okie\u0107. Car ch\u0119tnie zjad\u0142 miejscowe przysmaki i troch\u0119 odpocz\u0105\u0142.<\/p>\n

Kiedy s\u0142oneczko skry\u0142o si\u0119 za Wo\u0142kowic\u0105 rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 uczta. Jako\u015b tym razem rozmowa si\u0119 nie klei\u0142a – car mia\u0142 smutn\u0105 min\u0119, bo wie\u015bci z jego cesarstwa nie by\u0142y dobre.<\/p>\n

Kto\u015b szepn\u0105\u0142 szambelanowi pomys\u0142, aby nieco rozweseli\u0107 dostojnych go\u015bci nale\u017cy zaprosi\u0107 ich na polowanie.<\/p>\n

Lasy okoliczne by\u0142y pe\u0142ne dzikiego zwierza, wi\u0119c warto zapolowa\u0107 na nied\u017awiedzie. Car s\u0142ysza\u0142 o bia\u0142ych nied\u017awiedziach ale brunatnych nigdy nie widzia\u0142. Nawet z ochot\u0105 przysta\u0142 na propozycj\u0119. Kr\u00f3l i car ubrali si\u0119 w stroje my\u015bliwskie. Ciemno si\u0119 zrobi\u0142o a w\u0142adcy wyruszyli na \u0142owy. Niestety\u00a0 nied\u017awiedzie gdzie\u015b si\u0119 ukry\u0142y, upolowano tylko star\u0105, niedo\u0142\u0119\u017cn\u0105 wilczyc\u0119. Rozpruto jej brzuch a w \u015brodku by\u0142 skarb – precjoza oraz o\u0142owiana piecz\u0119\u0107 kniazia wo\u0142owskiego.<\/p>\n

Nast\u0119pnego dnia odby\u0142y si\u0119 obrady – omawiano przygotowania do wojny p\u00f3\u0142nocnej. Po po\u0142udniu rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 uczta, kt\u00f3ra trwa\u0142a do poniedzia\u0142ku.<\/p>\n

Kr\u00f3l opuszcza\u0142 go\u015bcinny zamek rawski nawet zadowolony – dzi\u0119ki uroczym dziewkom.<\/p>\n

Car jak zwykle ma\u0142om\u00f3wny wsiad\u0142 do swojej karety i orszak pojecha\u0142 w stron\u0119 Sokala.<\/p>\n

Kilkana\u015bcie lat p\u00f3\u017aniej miasto sta\u0142o si\u0119 ponownie \u015bwiadkiem rozm\u00f3w tym razem mi\u0119dzy\u00a0konfederatami tarnogrodzkimi\u00a0a stronnikami kr\u00f3la, kt\u00f3re doprowadzi\u0142y do podpisania zawieszenia broni.<\/p>\n

Od 1772 r do ko\u0144ca I wojny \u015bwiatowej\u00a0 Rawa Ruska by\u0142a w zaborze austriackim (Galicja Wschodnia) i by\u0142a siedzib\u0105 cyrku\u0142u (powiatu).<\/p>\n

Stacjonowa\u0142 tu II Batalion\u00a089 Pu\u0142ku Piechoty\u00a0(II. Bataillon Infanterie-Regiment 89) armii cesarsko-kr\u00f3lewskiej.<\/p>\n

W 1902 roku w koszarach przebywa\u0142 najwi\u0119kszy szpieg austriacki Alfred Redl, kt\u00f3ry oficjalnie mia\u0142 zlikwidowa\u0107 przemyt na granicy a w rzeczywisto\u015bci spotyka\u0142 si\u0119 ze szpiegami rosyjskimi.<\/p>\n

Szybszy rozw\u00f3j miasta zapewni\u0142o doprowadzenie do miasta w\u00a0latach 80-tych XIX w.\u00a0kolei jaros\u0142awsko-sokalskiej i lwowsko-be\u0142\u017ceckiej,\u00a0 natomiast w latach\u00a01915\u20131916\u00a0przed\u0142u\u017cono linie\u00a0 kolejow\u0105 do Zawady\u00a0i\u00a0Rejowca. Linia ta by\u0142a pierwotnie strategiczn\u0105, ale w okresie mi\u0119dzywojennym sta\u0142a si\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 lini\u0105 \u0142\u0105cz\u0105c\u0105\u00a0Warszaw\u0119\u00a0ze Lwowem.<\/p>\n

W\u00a01924\u00a0firma belgijska zbudowa\u0142a pierwszy, wi\u0119kszy zak\u0142ad przemys\u0142owy \u2013 nasycalni\u0119 podk\u0142ad\u00f3w kolejowych na Smalisze. W mie\u015bcie dzia\u0142a\u0142a\u00a0Centralna Szko\u0142a Stra\u017cy Granicznej i szko\u0142a ps\u00f3w. W\u00a01921\u00a0roku miasto liczy\u0142o ok. 9 tys. mieszka\u0144c\u00f3w. Mieszkali tu Polacy, \u017bydzi i Ukrai\u0144cy. W\u00a01938\u00a0roku miasto liczy\u0142o 12 tys. mieszka\u0144c\u00f3w, z czego ponad po\u0142owa to by\u0142a ludno\u015b\u0107 \u017cydowska zajmuj\u0105ca si\u0119 handlem..<\/p>\n

14 wrze\u015bnia\u00a01939\u00a0miasto zaj\u0119\u0142y wojska niemieckie, pod koniec wrze\u015bnia w wyniku wcze\u015bniejszych ustale\u0144 (Pakt Ribbentrop-Mo\u0142otow) znalaz\u0142o si\u0119 pod\u00a0okupacj\u0105\u00a0sowieck\u0105. Wraz z ca\u0142\u0105 Polsk\u0105 po\u0142udniowo-wschodni\u0105\u00a0 w\u0142\u0105czone do\u00a0Ukrai\u0144skiej SRR.<\/p>\n

W latach 1940-41 Armia Czerwona wybudowa\u0142a w okolicy\u00a0 zesp\u00f3\u0142 bunkr\u00f3w Linii Molotowa (Raworuski Rejon Umocniony). W latach\u00a01941\u20131944\u00a0Rawa Ruska by\u0142a pod okupacj\u0105\u00a0niemieck\u0105,\u00a0 ludno\u015b\u0107 \u017cydowska zosta\u0142a wymordowana w wi\u0119kszo\u015bci w obozie zag\u0142ady w Be\u0142\u017ccu. W mie\u015bcie dzia\u0142a\u0142 r\u00f3wnie\u017c\u00a0ob\u00f3z dla sowieckich je\u0144c\u00f3w, w kt\u00f3rym zgin\u0119\u0142o oko\u0142o 24 tys. ludzi. Istnia\u0142 r\u00f3wnie\u017c ob\u00f3z karny dla francuskich i belgijskich uczestnik\u00f3w ruchu oporu oraz je\u0144c\u00f3w wojskowych. Je\u0144cy pracowali ci\u0119\u017cko przy budowie dr\u00f3g. Z wi\u0119zionych oko\u0142o 25 tys. os\u00f3b ocala\u0142o 6 tys. Pozostali przy \u017cyciu je\u0144cy utworzyli dzia\u0142aj\u0105ce we\u00a0Francji\u00a0stowarzyszenie Ceux de Rawa Ruska \u2013 Union Nationale des Deportes.\u00a0 W wyniku uk\u0142ad\u00f3w w Ja\u0142cie w\u00a01945 nast\u0105pi\u0142o przesiedlenie znacznej cz\u0119\u015bci, pozosta\u0142ej jeszcze w mie\u015bcie, ludno\u015bci polskiej. W latach 70. XX w. powsta\u0142 wielki kompleks szk\u00f3\u0142 w centrum miasta. W mie\u015bcie dzia\u0142a\u0142y liczne o\u015brodki kultury (biblioteka, kino, teatr amatorski), rozbudowana zosta\u0142a infrastruktura miejska (o\u015brodki zdrowia, szpital, sklepy), zbudowane nowe zak\u0142ady pracy.<\/p>\n

Od\u00a01991\u00a0wchodzi w sk\u0142ad niepodleg\u0142ej\u00a0Ukrainy. W roku\u00a01991\u00a0nast\u0105pi\u0142o otwarcie\u00a0drogowego przej\u015bcia granicznego Hrebenne-Rawa Ruska, za\u015b w\u00a01996\u00a0\u2013kolejowego przej\u015bcia granicznego.\u00a0 W\u00a02002\u00a0roku rada miejska Rawy Ruskiej przy udziale francuskiego stowarzyszenia Ceux de Rawa Ruska odnowi\u0142a cmentarz je\u0144c\u00f3w francuskich<\/p>\n

Zabytki<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny\u00a0p.w. \u015bw. J\u00f3zefa Oblubie\u0144ca zbudowany w latach\u00a01700\u20131776, z fundacji kasztelana\u00a0be\u0142skiego\u00a0Andrzeja Rzeczyckiego\u00a0konsekrowany\u00a0w\u00a01841 r, po\u00a0II wojnie \u015bwiatowej zamieniony na magazyn, przej\u0119ty przez\u00a0franciszkan\u00f3w, wyremontowany i ponownie po\u015bwi\u0119cony w\u00a02000\u00a0roku. Jest to jednonawowa budowla\u00a0barokowa\u00a0ze skromn\u0105 fasad\u0105. Wewn\u0105trz nie zachowa\u0142o si\u0119 oryginalne wyposa\u017cenie, o\u0142tarz g\u0142\u00f3wny pochodzi z z dawnego ko\u015bcio\u0142a oo. Reformat\u00f3w.<\/p>\n

Klasztor\u00a0oo. reformat\u00f3w\u00a0p.w. \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a, zbudowany w\u00a01725, w miejsce wcze\u015bniejszego drewnianego obiektu, zlokalizowany za miastem na wzniesieniu przy szosie zamojskiej; nale\u017ca\u0142 do najcenniejszych zabytk\u00f3w miasta. Fundatorami klasztoru byli: starosta be\u0142ski\u00a0Grzegorz Rzeczycki\u00a0i\u00a0J\u00f3zef G\u0142ogowski. Ko\u015bci\u00f3\u0142 i klasztor zbudowane zosta\u0142y w\u00a01737\u00a0roku wg projektu\u00a0Paw\u0142a Fontany, jako jednonawowa budowla z fasad\u0105 zdobion\u0105 malowid\u0142ami. Zar\u00f3wno ko\u015bci\u00f3\u0142 jak i budynki klasztorne zosta\u0142y zamienione po wojnie na magazyn ko\u0142chozu, przez co popad\u0142y w ruin\u0119.<\/p>\n

Cerkiew\u00a0unicka\u00a0p.w.\u00a0\u015bw. Jerzego\u00a0zbudowana zosta\u0142a w\u00a01846\u00a0roku w stylu barokowo-klasycystycznym.<\/p>\n

Pozosta\u0142e obiekty pochodz\u0105 g\u0142\u00f3wnie z\u00a0XIX wieku, s\u0105 to:<\/p>\n

klasztor\u00a0ss.\u00a0Dominikanek\u00a0(obecnie szko\u0142a),<\/p>\n

budynek\u00a0Towarzystwa \u201eSok\u00f3\u0142\u201d<\/p>\n

dworzec kolejowy.<\/p>\n

wsp\u00f3\u0142czesna cerkiew Borysa i Gleba<\/p>\n

Drugi dzie\u0144 rajdu<\/span><\/p>\n

Lubycza Kr\u00f3lewska
\nPierwsze dokumenty o powstaniu osady wo\u0142oskiej Lubycza pochodz\u0105 z roku 1420. Wtedy to ksi\u0105\u017c\u0119 mazowiecki i be\u0142ski Ziemowit I zgodzi\u0142 si\u0119 na osiedlenie ludno\u015bci wo\u0142oskiej przyby\u0142ej z Karpat Wschodnich. Wg jednej z legend ksi\u0119ciu Ziemowitowi podoba\u0142a si\u0119 pi\u0119kna Luba, c\u00f3rka kniazia wi\u0119c nada\u0142 osadzie nazw\u0119 Lubica i cz\u0119sto tu przebywa\u0142. Mieszka\u0144cy otrzymali liczne przywileje. Osada nie mia\u0142a zwartej zabudowy – by\u0142y tutaj dworzyska, w kt\u00f3rych zamieszkiwa\u0142a jedna rodzina a nazwy pochodzi\u0142y od nazwisk mieszka\u0144c\u00f3w:\u00a0 Borysy, Czoczumaj, Huzuje, Ko\u0142ujce, Mrzyg\u0142ody, Netreba, Petryny, Wer\u0142oka, Pawliszcze. Na pocz\u0105tku XVI wieku ci\u0105g\u0142e napady hord tatarskich oraz Wo\u0142och\u00f3w spowodowa\u0142y ogromne zniszczenia. W XVII wieku wojska Bohdana Chmielnickiego dokona\u0142y wiele zniszcze\u0144. Lubycza mia\u0142a swojej historii liczne przywileje nadane przez kr\u00f3l\u00f3w: Micha\u0142a Korybuta Wi\u015bniowieckiego, Jana III Sobieskiego i Augusta III. Osada otrzyma\u0142a prawa miejskie w II po\u0142owie XVIII wieku i by\u0142a miastem a\u017c do spalenia po II wojnie \u015bwiatowej. W XIX w. dobra lubyckie by\u0142y w r\u0119kach 14 w\u0142a\u015bcicieli.
\nW Lubyczy Kr\u00f3lewskiej by\u0142 pa\u0142ac oraz zak\u0142ady przemys\u0142owe\u00a0 – fabryka fajansu, zapa\u0142ek, konserw jarzynowych, gorzelnia i dwa m\u0142yny. W 1939 roku\u00a0 miasteczko i tereny pobliskie zosta\u0142y zaj\u0119te przez Armi\u0119 Czerwon\u0105. W latach 1940-41 budowano w okolicy Raworuski Rejon Umocniony z licznym schronami bojowymi i rowami przeciwczo\u0142gowymi na \u201eLinii Mo\u0142otowa\u201d.
\nObecnie miejscowo\u015b\u0107 gminna jest pr\u0119\u017cnym o\u015brodkiem i s\u0105 prowadzone starania o przywr\u00f3cenie praw miejskich.<\/p>\n

Kniazie
\nNiegdy\u015b g\u0142\u00f3wne centrum administracyjne Lubyczy Kr\u00f3lewskiej. Mia\u0142 tutaj siedzib\u0119 knia\u017a – w\u00f3jt wo\u0142oski a na pocz\u0105tku XX w. funkcjonowa\u0142 urz\u0105d telegraficzny.
\nPozosta\u0142o\u015bci\u0105 po du\u017cej osadzie s\u0105 3 cmentarze i ruiny monumentalnej cerkwi ufundowanej przez mieszka\u0144c\u00f3w na pocz\u0105tku XIX w. Cerkiew zosta\u0142a zniszczona w czasie II wojny \u015bwiatowej. Znajduje si\u0119 tutaj krzy\u017c w miejscu mogi\u0142y rozstrzelanych przez Niemc\u00f3w kolejarzy – mieszka\u0144c\u00f3w Knia\u017a.
\nWzd\u0142u\u017c drogi do dzisiaj rosn\u0105 wierzby galicyjskie. Niegdy\u015b te drzewa sadzono przy drogach i parowach w celu zmniejszenia erozji gleby i zapobieganiu niszczenia dr\u00f3g przez wody opadowe. Wycinanie wierzb by\u0142o zabronione pod gro\u017ab\u0105 kary. Tam gdzie do dzisiaj pozosta\u0142y s\u0105 bardzo ciekawymi i malowniczymi elementami krajobrazu Roztocza.<\/p>\n

Rudki (Prenatka)<\/p>\n

Niewielka osada odbudowana po II wojnie \u015bwiatowej dla pracownik\u00f3w sp\u00f3\u0142dzielni produkcyjnej z \u0141azowej. Przysi\u00f3\u0142ek Prenatka znajdowa\u0142 si\u0119 na skraju w\u0105wozu. Obecnie pozosta\u0142 w tym miejscu krzy\u017c przydro\u017cny i \u0142any barwinka porastaj\u0105ce ruiny fundament\u00f3w zabudowa\u0144.<\/p>\n

Pawliszcze
\nDawna osada wo\u0142oska. Nazwa jej pochodzi o nazwiska mieszka\u0144ca. Nazwisko Pawliszcze\u00a0 by\u0142o na tych terenach popularne. Na wschodnim skraju wioski zobaczymy okaza\u0142y kamienny krzy\u017c. Tutaj ma sw\u00f3j pocz\u0105tek szlak pieszy (\u017c\u00f3\u0142ty) po bunkrach (p.o. Goraje).<\/p>\n

Huta Lubycka
\nNiegdy\u015b na tym terenie funkcjonowa\u0142y huty szk\u0142a wykorzystuj\u0105ce pobliskie pok\u0142ady piasku szklarskiego. Do dzisiaj w niekt\u00f3rych obej\u015bciach znajduj\u0105 si\u0119 pozosta\u0142o\u015bci piec\u00f3w hutniczych. W wiosce zachowa\u0142a si\u0119 kiernica – sadzawka ze \u017ar\u00f3de\u0142kiem oraz przydro\u017cny krzy\u017c p\u0105tniczy z kamienia przy szlaku prowadz\u0105cym na Monastyr do klasztoru bazylia\u0144skiego. Na wzg\u00f3rzu za wiosk\u0105 znajduje sie r\u00f3wnie\u017c kamienny krzy\u017c. Ze wzg\u00f3rza rozci\u0105ga si\u0119 widok na \u00a0Wielki Dzia\u0142 i na p\u00f3\u0142nocy na pasmo Roztocza \u015arodkowego.<\/p>\n

Wola Wielka
\nPrzy pierwszym gospodarstwie przebiega granica wojew\u00f3dztwa lubelskiego i podkarpackiego. Najciekawszym zabytkiem w tej wiosce jest cerkiew drewniana z 1755 r. p.w. Opieki Matki Bo\u017cej wraz drewnian\u0105 dzwonnic\u0105. W tej chwili \u015bwi\u0105tynia jest nieu\u017cytkowana. W wiosce zachowa\u0142y sie r\u00f3wnie\u017c 2 cmentarze i nagrobkami w formie krzy\u017cy bru\u015bnie\u0144skich.<\/p>\n

Wielki Dzia\u0142
\nWzg\u00f3rze to niegdy\u015b uwa\u017cane by\u0142o za najwy\u017csze wzg\u00f3rze Roztocza na terenie RP – 390 m n.p.m. Wg dok\u0142adnych pomiar\u00f3w najwy\u017cszym wzg\u00f3rzem obecnie jest D\u0142ugi Goraj w pa\u015bmie Goraj\u00f3w (d. Horaj\u00f3w)
\nJest to dzia\u0142 wodny zlewni Bugu i Wis\u0142y. Na p\u00f3\u0142nocy od wzg\u00f3rza znajduj\u0105 si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142a rzeki Tanew – dop\u0142ywu Sanu a na po\u0142udniu wyp\u0142ywa rzeka Rata – dop\u0142yw Bugu. Na p\u00f3\u0142nocnym zboczu wzg\u00f3rza zachowa\u0142y si\u0119 bunkry Linii Mo\u0142otowa w tym jeden ma stalow\u0105 kopu\u0142\u0119 pancern\u0105 wyprodukowan\u0105 przed wojn\u0105 w Polsce.<\/p>\n

Huta Z\u0142omy
\nNiewielka wioska, by\u0142a tutaj zapewne huta \u017celaza. W pobli\u017cu znajduje si\u0119 rezerwat przyrody \u201e\u0179r\u00f3d\u0142a Tanwi\u201d i Kobyle Jezioro.<\/p>\n

D\u0119biny
\nNa wsch\u00f3d od drogi\u00a0 rzeka Tanew przep\u0142ywa przez Rude Bagno. Wg legendy tutaj ch\u0142opi zwabili rajtar\u00f3w szwedzkich kr\u00f3la Karola Gustawa (na wiosn\u0119 1656 r.) na bagna, pobili ich kijami i potopili. Podobno do dzisiaj w bezksi\u0119\u017cycowe noce pojawiaj\u0105 si\u0119 je\u017ad\u017acy bez g\u0142\u00f3w na koniach i s\u0142ycha\u0107 okropne j\u0119ki.
\nPo lewej stronie na wzg\u00f3rzu znajduje si\u0119 niewielka osada Trzy Kopce. Wg legendy dawno, dawno\u00a0 temu trzech wielkich pan\u00f3w posiada\u0142o swoje maj\u0105tki, kt\u00f3re styka\u0142y si\u0119 ze sob\u0105. Jeden od strony \u0141\u00f3wczy, drugi od strony J\u0119drzej\u00f3wki,\u00a0 a trzeci od strony D\u0119bin. O miejsce, w kt\u00f3rym si\u0119 styka\u0142y powsta\u0142 sp\u00f3r mi\u0119dzy w\u0142a\u015bcicielami. Ka\u017cdy z pan\u00f3w ro\u015bci\u0142 sobie prawo do posiadania wi\u0119kszej ilo\u015bci ziemi ni\u017c pozostali. K\u0142\u00f3tnie by\u0142y tak wielkie, \u017ce\u00a0 wezwali si\u0119 na pojedynek. Podczas walki stoczonej si\u0119 na wzg\u00f3rzu panowie odnie\u015bli tak du\u017ce rany, \u017ce zmarli. Miejsce, na kt\u00f3rym stoczyli pojedynek sta\u0142o si\u0119 ich mogi\u0142\u0105. Wszystkich pochowano obok siebie, a na ich grobach usypano trzy kopce. Na pami\u0105tk\u0119 wydarzenia posadzono trzy sosny, a w \u015brodku ustawiono kamienny krzy\u017c upami\u0119tniaj\u0105cy to wydarzenie.<\/p>\n

J\u0119drzej\u00f3wka
\nNa skraju wioski zachowa\u0142 si\u0119 fragment betonowej drogi, kt\u00f3r\u0105 nast\u0105pi\u0142o\u00a0 g\u0142\u00f3wne uderzenie wojsk niemieckich w kierunku Lwowa.
\nNiegdy\u015b niewielki przysi\u00f3\u0142ek dawnego miasteczka Lipsko. Wioska wybudowana w formie okolnicy. Na \u015brodku zapewne by\u0142o niegdy\u015b bajoro, a p\u00f3\u017aniej wygon.
\nJest tutaj budynek dawnej szko\u0142y, studnia dla zakochanych z zamkni\u0119tymi k\u0142\u00f3dkami. Przy drodze do Lipska znajduje si\u0119 cmentarz choleryczny w formie kurhanu z 1915 r.\u00a0 Jest tam tablica pami\u0105tkowa i krzy\u017c.<\/p>\n

Krupiec (Narol)
\nJest cz\u0119\u015bci\u0105 miasteczka Narol. Niegdy\u015b by\u0142 zamieszka\u0142y przez ludno\u015b\u0107 rusi\u0144sk\u0105. Jest tutaj budynek dawnej cerkwi unickiej (obecnie o\u015brodek kultury) oraz cmentarz unicki. We wschodniej cz\u0119\u015bci znajduje si\u0119 wytw\u00f3rnia w\u00f3d mineralnych Galicya.<\/p>\n

Lipsko
\nLipsko by\u0142o niegdy\u015b miasteczkiem, kt\u00f3re od Narola oddziela\u0142a rzeka Krwawica. Jad\u0105c do Lipska po lewej stronie nad Tanwi\u0105 zobaczymy wa\u0142y ziemne poro\u015bni\u0119te sosnami. Niegdy\u015b w tym miejscu by\u0142o grodzisko Lipsko zwane \u201ePsimi G\u00f3rkami\u201d.
\nLegenda m\u00f3wi, \u017ce w roku 1648 hetman Bohdan Chmielnicki przyby\u0142 do Narola oraz Lipska i dokona\u0142 tu spustoszenia. Zgin\u0119\u0142o wielu ludzi – \u00a0zosta\u0142a tylko garstka. Wtedy w lesie znaleziono ma\u0142ego ch\u0142opca, kt\u00f3ry uratowa\u0142 si\u0119 z pogromu. Ch\u0142opiec nie zna\u0142 swojego nazwiska, wi\u0119c nadano mu nazwisko Nowo\u015bwiat. Potomkowie tego ch\u0142opca mieszkaj\u0105 tutaj do dzisiaj. Takiej ilo\u015bci trup\u00f3w nigdy tu nie by\u0142o. Cia\u0142a grzebane by\u0142y na \u201eOkopisku\u201d. Roznosz\u0105cy si\u0119 od\u00f3r wabi\u0142 psy z ca\u0142ej okolicy. Na zgliszczach zamku Lipskich bezpa\u0144skie i g\u0142odne psy wy\u0142y dniami i nocami. Ludzie opowiadali, \u017ce op\u0142akiwa\u0142y one swoich pan\u00f3w. Od tamtej pory nazwano to miejsce \u201ePsie G\u00f3rki\u201d.
\nW czasie najazdu Szwed\u00f3w mieszka\u0144cy dzielnie si\u0119 bronili, a naje\u017ad\u017acy zdo\u0142ali wystrzeli\u0107 2 kule, kt\u00f3re umieszczono przy ko\u015bciele. Jedna z nich wisi do dzisiaj.
\nMieszka\u0144cy Lipska nie \u017cywi\u0105 sympatii do mieszczan narolskich przez wydarzenie z pocz\u0105tku XIX w. Wtedy\u00a0 planowano budow\u0119 traktu bitego z Jaros\u0142awia do Be\u0142\u017cca, kt\u00f3ry mia\u0142 prowadzi\u0107 przez Lipsko, ale zaprotestowa\u0142 burmistrz Adler. Uwa\u017ca\u0142, \u017ce turkoc\u0105ce wozy b\u0119d\u0105 mu przeszkadza\u0107 w czasie snu. Hrabia \u0141o\u015b wykorzysta\u0142 okazj\u0119 i zgodzi\u0142 si\u0119 na budow\u0119 traktu przez Narol. Efekt by\u0142 taki, \u017ce Narol si\u0119 rozwija\u0142 a Lipsko podupad\u0142o. To by\u0142o przyczyn\u0105 wrogo\u015bci i zazdro\u015bci tych dw\u00f3ch spo\u0142eczno\u015bci trwaj\u0105cej do dzisiaj.
\nNa skraju Lipska znajduje si\u0119 pomnik ku czci mieszka\u0144c\u00f3w poleg\u0142ych w czasie napadu UPA 25 maja 1944 roku.<\/p>\n

Pizuny
\nJest to niewielka osada \u015br\u00f3dle\u015bna, w kt\u00f3rej urodzi\u0142a si\u0119 za\u0142o\u017cycielka zakonu Albertynek b\u0142. Bernardyna Jab\u0142o\u0144ska. Obecnie jest tutaj Dom Modlitwy Si\u00f3str Albertynek i letni klasztor. Znajduje si\u0119 tutaj te\u017c kamienna figura z tablic\u0105 pami\u0105tkow\u0105 ku czci b\u0142. Bernardyny.<\/p>\n

\u0141ukawica
\nW wiosce znajduj\u0105 si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142a dop\u0142ywu Tanwi. Przy \u017ar\u00f3d\u0142ach stoi kapliczka, na kt\u00f3rej umieszczono tablic\u0119 pami\u0105tkow\u0105 ku czci mieszka\u0144c\u00f3w wywiezionych przez Rosjan z tych teren\u00f3w na Syberi\u0119 i do Besarabii w 1940 roku.<\/p>\n

Chlewiska
\nWioska po\u0142o\u017cona by\u0142a przy go\u015bci\u0144cu niegdy\u015b prywatnym prowadz\u0105cym od Narola.\u00a0 Tym go\u015bci\u0144cem przebiega geograficzna granica Roztocza \u015arodkowego i Wschodniego.<\/p>\n

\u0141azowa
\nWioska zosta\u0142a wybudowana od nowa jako osiedle domk\u00f3w jednorodzinnych, w kt\u00f3rych mieszkali pracownicy najstarszej i do dzisiaj istniej\u0105cej sp\u00f3\u0142dzielni produkcyjnej.<\/p>\n

Kniazie (cmentarz)
\nPrzy drodze z \u0141azowej znajduje si\u0119 jeden z cmentarzy w Kniaziach. Cmentarz zosta\u0142 za\u0142o\u017cony na prze\u0142omie XIX i XX w. i by\u0142 czynny do pocz\u0105tku lat 50-tych XX w. Na cmentarzu znajduje si\u0119 wi\u0119kszo\u015b\u0107 nagrobk\u00f3w z inskrypcjami w j. ukrai\u0144skim. Wiele nagrobk\u00f3w pochodzi z warsztat\u00f3w bru\u015bnie\u0144skich. Znajduj\u0105 si\u0119 tutaj groby mieszka\u0144c\u00f3w okolicznych wsi nale\u017c\u0105cych do parafii w Kniaziach.<\/p>\n

Opracowanie: Edward S\u0142oniewski<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Organizator Rajdu – Gmina Lubycza Kr\u00f3\u0142ewska Wsp\u00f3\u0142organizator \u00a0Oddzia\u0142 PTTK w Zamo\u015bciu \u00a0 [huge_it_slider id=”37″]                                       Tutaj filmik >>>>>> Opis Krajoznawczy Rajdu   … Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-5561","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/5561","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5561"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/5561\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5679,"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/5561\/revisions\/5679"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zamosc.pttk.pl\/wordpress\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5561"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}