---

Wspomnienia rajdowe

Zobaczcie wirtualną galerię

Rankiem w sobotę 28 lutego rozpoczęliśmy sezon turystyczny w 2009 r. Cztery autokary powiozły 185 uczestników na Roztocze.

W Zamościu momentami siąpił zimowy kapuśniaczek ale nikogo nie odstraszył o wędrówki. Na trasie pod Szewnią zaczął padać mokry śnieg, który towarzyszył nam na miejsca startu.

Trasa I rozpoczęła się w lesie tuż za Malewszczyzną w gm. Krasnobród. Po przywitaniu wyruszyliśmy na wędrówkę. Początkowo otaczał nas sosnowy młodnik a dalej puszcza jodłowa.

Odpoczynki na trasie były krótkie, łyk herbaty, wafelka w buzię czy kanapkę i dalej. Teren nieznacznie się podnosi, pod drodze minęliśmy źródliska strumienia Świerz.

Między drzewami widoczne są zabudowania i słupy jakiejś stodoły. Młodsi uczestnicy rajdu myśleli, że to są Górniki i meta rajdu. Przodownicy wyjaśnili, że jesteśmy już w powiecie biłgorajskim a wioska nazywa się Stanisławów. Za nami dopiero jakieś 1/3 drogi. Na skróty drogą asfaltową to ze dwa kilometry. Ale my znowu wchodzimy w puszczę. Droga nawet ujeżdżona zachęca do wędrówki. Po 15 minutach wychodzimy na skraj pól. Przed nami bielutkie wzgórze. Wszak ten rajd ma w sobie nazwę "Wzgórzami Roztocza". Droga którą szliśmy staje się niewidoczna, zaspy po pas.

Buchamy, buchamy i chwila na rozejrzenie się w terenie. Jesteśmy na wzgórzu, pewnie pod śniegiem pole, nawet nie widać śladów zwierzyny. Na północy majaczą domy w Hucisku a gdzieś na południu Góry Halińskie i Młynarka. Na zachodzie porośnięte drzewami wzgórze pod Górnikami Starymi - tam pójdziemy. Wcześniej jednak czeka nas ekstremalne przejście po zaspach. Nikt nie narzeka a maluchy mają ubaw, bo prawie nie widać ich z zasp. Bliżej lasu trochę mniej śniegu i już lepiej się idzie. Niektórzy zauważyli remizę i palące się ognisko. Jesteśmy przy mecie - hura. Za chwilę jednak mały zawód bo przodownik Edward wykręcił w drugą stronę i oddalamy się od mety. Posłusznie jednak idziemy dość szeroka drogą - ale gdzie?

Za chwilę kończy się las , po lewej wzgórze przed nami zabudowania - to Górniki Stare. Po prawej stronie nieczynny młyn. Niegdyś za czasów Ordynacji Zamojskiej była tutaj olejarnia. Później w tym młynie pracowały diabły roztoczańskie, bo często wyłączano prąd. Domów tutaj niewiele i w większości już nie zamieszkałe. Po prawej przed chałupą z gankiem stoi jakaś rzeźba mordy. Idziemy tam i robimy sobie pamiątkowe zdjęcia. Na zachodnim skraju wsi zobaczyliśmy stare lipy i budynek dawnej obory - tutaj byl folwark ordynacki. Kolega Edward przy kapliczce opowiedział legendę o powstańcach styczniowych i skarbie tutaj znalezionym.

Przed nami znowu buchanie po śniegu, wchodzimy na kolejne wzgórze. Niegdyś wydobywano tutaj kamień. Podobno są tutaj jakieś tajemnicze jamy, w których mieszkają diabły roztoczańskie. Podziwiamy znowu wspaniale widoki, na niebie niewielki chmurki i słoneczko oświetla lasy i wzgórza roztoczańskie.

Po wykonaniu może setki zdjęć i krótkim odpoczynku wyruszamy n na metę. O godz. 12.20 meldujemy się na mecie w Górnikach.

Strudzonych wędrowców wita kol. Kazio - kierownik rajdu i zaprasza na gorący napój Ognisko płonie, uczestnicy pieką kiełbaski i czas na krótki odpoczynek.

Wcześniej na metę dotarli uczestnicy wędrujący na trasie II z Józefowa Roztoczańskiego przez wzgórze Młynarka i na trasie III z Józefowa przez Halińskie Góry. Czekamy na ich wrażenia i opowieści pod adresem: pttk.zamosc@pro.onet.pl

Później rozpoczynają sie konkursy:

Piosenki turystycznej- uczestnicy laureaci to:

- Drużyna z SP w Nr 1 w Szczebrzeszynie,

- Ania Szaruga i Emilka Brykner z Zamościa

- Zuzanna Rutkowska ze Stowarzyszenia "Nowa Szansa" z Zamościa

- Topolski Edward ze Stowarzyszenia "Nowa Szansa" z Zamościa

Konkurs krajoznawczy:

Tomek Kitka, Gustaw Bender, Rafał Popielec, Zuzanna Rutkowska, Leszek Pawłowski, Edward Topolski, Adam Ściborski, Tomasz Kurcoń, Wiktor Rawski.

Sypanie na czas góry śniegu w ciągu 8 minut:

- Góra o wysokości 240 cm została usypana przez turystów z Gimnazjum w Średniem Dużem,

- Góra o wysokości 228 cm usypali chłopcy ze Szkoły Podstawowej nr 1 w Szczebrzeszynie,

- Góra o wysokości 197 cm usypali młodsi chłopcy z SP nr 1 w Szczebrzeszynie,

- Góra o wysokości 190 cm usypała druga drużyna z SP Nr 1 w Szczebrzeszynie

- Góra o wysokości 182 cm usypała drużyna z SP Nr 3 w Zamościu.

 Po zakończeniu konkursów organizatorzy rozdali nagrody i podziękowali za udział w imprezie.

Serdecznie dziękujemy za pomoc w organizacji imprezy  sołtysowi Górnik p. Bronisławowi Żmudzie, opiekunom młodzieży i grupom dorosłych. kadrze Oddziału PTTK i przewoźnikom:

Przewozy Waldemar Jezierski, Firma Perfekt z Zamościa oraz PKS Zamość.

Do spotkania na Radzie "Spotkanie z Wiosną"

Autokarami powróciliśmy do rodzinnych domów.

Zobaczcie wirtualną galerię